وی که در حال حاضر در شهر پاریس در فرانسه اقامت دارد،

در سال 1997، گروه رقصی “نکیسا” را پایه‌گذاری کرد.

او رقص‌های زیادی را بر پایه‌ی متون ادبیات فارسی -از جمله “خسرو و شیرین” و “هفت پیکر”-
طراحی و اجرا کرده است.

هنرنمایی شاهرخ در ویدئوی “من و گنجشک‌های خونه” به تنظیم بابک امینی،
بهانه‌ای به دست من داد، تا افتخار هم‌صحبتی با این هنرمند بزرگ و افتخارآفرین را به دست آورم.

 بعد از هماهنگی‌هایی که از طریق اینترنت و ایمیل انجام دادیم، قرار بر این شد که روز سه شنبه، بیست و سوم شهریور، با آقای مشکین قلم تماس بگیرم…
خیلی تعجب کردند وقتی فهمیدند من از داخل ایران این کار رو انجام می‌دهم!

تلفن‌ رو با لهجه‌ی فرانسوی جواب دادند…
خودم رو معرفی کردم، و بعد از یک سلام و احوال‌پرسی دوستانه، وارد گفتگویی شدیم،
که در ادامه، می‌شنوید.

1. اگر یک ایرانی بخواهد یک رقصنده‌ی حرفه‌ای شود، چقدر باید برای رسیدن به این خواسته بجنگد؟

پاسخ یک (کلیک راست و گزینه‌ی save link as)

2. امروزه موسیقی تلفیقی از پرطرفدارترین موسیقی‌هاست… آیا رقص هم به سمت تلفیقی شدن حرکت کرده؟

پاسخ دو

3. به “من و گنجشک‌های خونه” بپردازیم!…

پیشنهادهای شما در زمینه‌ی ساخت این ویدئو چه بود؟

پاسخ سه

4. آیا رقصی که بر روی این آهنگ طراحی کرده بودید، در هنگام فیلمبرداری دستخوش تغییرات بداهه شد؟

پاسخ چهار

5. این رقص حالا جزوی از کارنامه‌ی هنری و کاری شما محسوب می‌شه…
آیا به این که در آینده این کار رو -با این تنظیم جدید و یا تنظیم زنده‌یاد واروژان- به روی صحنه ببرید فکر کردید؟

پاسخ پنج

6. دست کم در کشور ما، یک خط فرهنگی، رقص را به دو نیمه ی “رقص مردانه” و “رقص زنانه” تقسیم کرده. می‌خواستم بدونم آیا این جداسازی می تونه باعث رشد و تعالی بیشتر این هنر بشه، یا برعکس، موجب آسیب زدن به بدنه‌ی این هنر می شه؟… اساسا نظر شما در این رابطه چیه؟

پاسخ شش

7. بهترین لحظه‌های شاهرخ مشکین قلم وقتیه که…

پاسخ هفت

 لطفا حقوق انتشار این مصاحبه‌ی اختصاصی را برای وبسایت “من، یک هوادار گوگوش” حفظ کنید و با اشتراک‌گذاری لینک این صفحه (به جای کپی کردن غیر مجاز متن) ، از ما حمایت کنید. 

پــیوندهــا :
- وبسایت رسمی شاهرخ مشکین قلم

- موزیک ویدئوی من و گنجشک‌های خونه (یوتیوب)

- ویدئوی پند از کجا (با صدای حامد نیک‌پی، کارگردانی احمد کیارستمی و رقص شاهرخ مشکین قلم) (یوتیوب)

- گفتگوی شاهرخ در برنامه‌ی شباهنگ

پــیوندهــای داخــلی :

- گفتگوی اختصاصی من، با احمد کیارستمی

- با صدای بلند ، با رها اعتمادی

- سخنی چند با شما: درباره بخش با صدای بلند

بیش از دو سال از گشایش تارنمای “من، یک هوادار گوگوش” (گوگوش فن.کام) می‌گذرد.
در این مدت تلاش کردم مطالبی جذاب و مفید تهیه کنم،
که شایسته‌ی سلیقه‌ی والای شما عزیزان باشد.

قبل از گشایش این تارنما (وبسایت)، تصمیم داشتم عنوان “ما، هواداران گوگوش” (GoogooshfanS) را برای آن انتخاب کنم.

اما مخالفت‌های فراوانی که شد، به من یاد داد “ما شدن” سخت‌تر از آن چیزی‌ست که در نگاه اول به نظر می‌رسد!

یا، دست کم، کار ِ ما نیست!

در نتیجه، این وبسایت شد “من، یک هوادار گوگوش”… اما برای شما!

***

حالا که “من، یک هوادار گوگوش” مخاطبان و همراهان خود را یافته، ضروری می‌بینم هرچندگاه یکبار، در “سخنی چند با شما”، با هم از نزدیک صحبت کنیم!…

مواردی که امروز از آن حرف می‌زنیم، به این قرار اند:

  نظرات (کامنت ها) 

پیام های پر از مهر شما، برای من بهترین انگیزه برای ادامه دادن بوده و هست…

با خواندن هر پیام تازه، انرژی تازه‌ای می‌گیرم و روز بعد، تلاش بیشتری می‌کنم، بلکه بتوانم جوابگوی محبت‌ شما باشم

ضمنا، پیام هایی که نیاز به پاسخ دادن داشته را، در ادامه ی همان پیام، پاسخ داده ام. این روال، به همین صورت ادامه خواهد داشت.

پس؛ اگر سوالی مطرح می‌کنید، قطعا بدون پاسخ نخواهد ماند و نهایتا تا روز بعد می‌توانید آن را بخوانید.

سالنامه ی گوگوشی

از ابتدای تولد این سایت، بخشی در آن وجود داشته به نام “سالنامه ی گوگوشی”. که حالا، این سالنامه شکل تازه‌تری به خود گرفته…

هر اتفاقی که در این تقویم ثبت شده باشد، در زمان سالگرد آن اتفاق، در صفحه‌ی اول وبسایت و به صورت خودکار، به شما یادآوری خواهد شد!

هر رویدادی که به کارنامه‌ی هنری خانم گوگوش مربوط باشد، در این تقویم ثبت شده است. از جمله تاریخ شب آوازها (کنسرت ها)، تاریخ پخش موزیک ویدئوها برای نخستین بار، تاریخ انتشار آلبوم‌ها یا تک‌آهنگ ها و…

هرچند؛ به دلیل فراوانی ِ رویدادهای هنری در زندگی خانم گوگوش، این امکان وجود دارد که برخی اتفاقات از قلم افتاده باشد… اما امیدوارم که با یاری شما، روز به روز “سالنامه‌ی گوگوشی” رشد کند و کامل‌تر گردد.

  با صدای بلند

از جمله‌ی گفتگوهای اختصاصی ِ “من، یک هوادار گوگوش” با هنرمندان،

می‌خواهم به دو بخشِ “چهار کلمه حرف حساب” و “با صدای بلند” اشاره کنم.

تفاوتی که “چهار کلمه حرف حساب” با سایر گفتگوها دارد،

این است که خیلی کوتاه است و فقط شامل چهار پرسش و پاسخ می‌شود. -و معمولا به بهانه‌ها و مناسبت‌های خاص، منتشر می‌شود. مثل گفتگوی “چهار کلمه حرف حساب ؛ با اردلان سرفراز” ، که به بهانه‌ی انتشار آلبوم “حجم سبز” انجام شد.

و اما “با صدای بلند”!…

وقتی سوالات دومین مصاحبه‌ام با رها اعتمادی را برای او فرستادم، پاسخ‌ها را به صورت فایل صوتی برای من ارسال کردند. (قبل از آن، همیشه سوال و جواب‌ها به صورت تایپ شده ارسال و دریافت می‌شد)

بعد از انتشار آن مصاحبه، از رها اجازه گرفتم که فایل‌های صوتی را هم در یک پستِ جداگانه منتشر کنم. -که با محبت پذیرفت- و این ایده در من شکل گرفت که بعضی از گفتگوها را “با صدای بلند”(!) پخش کنم!…

در آخر، این مژده را بدهم، که دومین “با صدای بلند”، -که گفتگوی تلفنی من با آقای شاهرخ مشکین قلم است-، در تاریخ دهم مهر ، در روز جشن باستانی مهرگان، روی همین صفحه قرار خواهد گرفت.

منتظرتان هستم!…

امین ع – مدیر تارنمای مستقل “من، یک هوادار گوگوش”

پــیوندهــای داخلی:
- با صدای بلند یک : رها اعتمادی

- درباره جشن مهرگان

به روز رسانی شد: با صدای بلند با شاهرخ مشکین قلم

خود احمد می‌گوید “مثل خورشید”!،
و واقعا هم مثل خورشید بود…
***
هرچه تلاش کرده‌م چند خطی به عنوان مقدمه‌ برای این گفتگو بنویسم
به نتیجه نرسیدم…

بی هیچ مقدمه، کارهای کیارستمی زیبا هستند
و “من و گنجشک‌ها”، بی زرق و برق، گیرا!

* احمد کیارستمی از نگاه خودش…؟
- عجب سوال سختی!…

* فعالیت‌های هنری شما از آغاز تا به امروز به چه صورت بوده؟
- فعالیت‌های من بیشتر فنیه تا هنری.
کار اصلی من کامپیوتره. سال‌ها قبل، در ایران شرکتی داشتم به اسمِ “نگاه”، که در اون هم کارهای فنی انجام می‌دادم و هم کارِ طراحی.
قبل از اون هم، در نوجوانی شانس این رو داشتم که با بزرگانی مثل آقای بیضایی، تقوایی و پوراحمد، سرِ صحنه‌ی چند فیلم، تجربه‌های مختلفی رو داشته باشم…
ولی اگر مشخصا راجع به موزیک ویدئو می‌پرسید، اولین کارهای من، چهار-پنج سال پیش، برای گروه “کیوسک” بود… ویدئوهای “عشق سرعت”، “ای داد از عشق” و “زغال خوب”.
دو-سه تا کار دیگه هم هست، که همه‌ی اون‌ها روی صفحه‌ی شخصی من در سایت “یوتیوب” منتشر شده…
از جمله یک کارِ دیگه با شاهرخ، روی آهنگی از حامد نیک‌پی
و البته؛ این کار، برای خانم گوگوش…

* اتفاقا می‌خواستم مفصل در مورد ویدئوی “من و گنجشک‌ها” صحبت کنیم… چطور شد که این همکاری با خانم گوگوش و آقای مشکین‌قلم شکل گرفت؟ چگونه تجربه‌ای بود؟
- بعد از کار اولی که من و شاهرخ با هم داشتیم، شاهرخ یه روز به من زنگ زد، گفت قراره یه کار برای خانم گوگوش بکنیم! نمی‌دونم ایده‌ی همکاری گوگوش و شاهرخ از کجا شروع شده بود. ولی شاهرخ گفت دلش می‌خواد من این کار رو براشون بسازم…
راستش رو بگم، اولش ترسیدم!… چون فکر کردم درست کردن یه کار برای گوگوش، اصلا کارِ آسونی نخواهد بود!…
ضمن این که کارِ من “ساختن موزیک ویدئو” نیست!… سالی بیشتر از یک یا دو موزیک ویدئو نمی‌رسم بسازم…
فکرِ خوبی به ذهنم نمی‌رسه…
خلاصه این که؛ اولش از این پیشنهاد ترسیدم… از طرفی نمی‌تونستم “نه” بگم!…
بعدش فکر کردم؛ کافیه من صورت خانم گوگوش رو توی کادر بذارم، خودش کافی خواهد بود!
انقدر همه‌ی ما -از نسل‌های مختلف- از این صورت خاطره داریم، که خود این خاطره‌ها و نوستالژی باعث می‌شه که این کار، کارِ بدی نشه. خب، رقص شاهرخ رو هم که اضافه کنید، می‌شه یک موزیک ویدئوی خوب!
و همین کار رو هم کردم…
در واقع، از این خوشحالم که کارِ زیادی در این ویدئو نکردم و اجازه دادم صورت خانم گوگوش دوباره -بعد از مدت‌ها- ساده و به دور از شلوغ‌بازی دیده بشه.

در مورد تجربه هم بگم که… … خب؛ هنگام کار کردن با شاهرخ عزیز که، همیشه خیلی خوش می‌گذره…
ولی، کار با خانم گوگوش خیلی خوب بود…
چیزی که خیلی برای من جالب بود این بود که ایشون اول خوب به ایده گوش کردند و با هم صحبت کردیم… و وقتی که موافقت کردند، دیگه کاملا اجازه دادند که من کار خودم رو بکنم، بدون این که هیچ تغییری در کار من بدهند. (با وجودی که می‌دونستم کار من برای سلیقه‌ی ایشون یه کمی زیادی ساده‌ست!)

من با دوستانِ دیگه که کار کرده بودم، در هنگام ضبط، صد بار نظراتشون رو می‌شنیدم!…
ولی خانم گوگوش کاملا اجازه دادند که من کار خودم رو بکنم.

* در مدت زمانی که از انتشار موزیک ویدئوی “من و گنجشک‌ها” گذشته، محسوسه که این ویدئو -در مقایسه با سایر ویدئوهای جدید خانم گوگوش- کمتر از تلویزیون‌ها پخش شده. و اصلا از بعضی شبکه‌ها پخش نشده… شما علت این رو در چی می‌بینید؟
- راستش، فکر می‌کنم علتش این باشه که من با هیچ شبکه‌ی تلویزیونی در ارتباط نیستم و ویدئو رو به هیچ‌جا نفرستادم. حتی نمی‌دونم برای پخش ویدئو از شبکه‌های تلویزیونی باید با چه کسی تماس گرفت… اصلا نمی‌دونم چند تا شبکه هست!
من کارم رو می‌کنم و اونو روی “یوتیوب” می‌ذارم. بعد از اون دیگه نمی‌دونم باید چیکار کرد!
اون چند شبکه‌ای هم که ویدئو رو پخش کردند، پسر خانم گوگوش زحمت کشیده بودند ویدئو رو براشون فرستاده بودند.
من فکر نکنم هیچ‌کدوم از ویدئوهای دیگه‌ی من هم از شبکه‌های ماهواره‌ای پخش شده باشه

* شما می‌بایست برای ساخت این ویدئو، یک دقیقه و پانزده ثانیه از ابتدای آهنگ -که هنوز به کلام نرسیده- را حذف می‌کردید. آیا با نظر مخالفی هم در این رابطه رو به رو شدید؟!
- نه!
همونطور که گفتم، خانم گوگوش هیچ تغییری در کار من ندادند. راستش خودم خوشحال نبودم که کار زیبای بابک امینی از اول این موسیقی حذف شد. ولی این آهنگ برای یه موزیک ویدئو خیلی طولانی بود.
من فکر می‌کنم برای یک موزیک ویدئوی خوب، بین سه تا چهار دقیقه بهترین زمان باشه.
گذشته از اون، من حتما می‌خواستم با صورت خانم گوگوش این کار رو شروع کنم. و مسلما نمی‌شد یک دقیقه و نیم تصویر به صورت ثابت روی صورت ایشون بمونه، بدون این که ایشون بخونند!
خوشبختانه ساختار آهنگ طوری بود که می‌شد این تغییر رو داد؛ و همه موضوع رو فهمیدند و قبول کردند.

* این ویدئو هم -مثل موزیک ویدئوی “شب سپید”- در یک شات و بدون کات کردن گرفته شده؛ با این تفاوت که در این ویدئو، هماهنگی دو نفر (آقای مشکین‌قلم و خانم گوگوش) با همدیگر و در عین حال با موسیقی معنا پیدا می‌کند. ضبط این کار چقدر زمان برد؟!
- ما در کل چهار شات گرفتیم. اولین شات خراب شد.
دومی بد نشد، ولی یه سری هماهنگی‌های بیشتر لازم بود. (ضمنا بازیِ سایه با خانم گوگوش در این شات شکل گرفت)
شات سوم خوب شد، که برای ویدئو استفاده شد. شات چهارم هم به عنوان “بیمه” گرفتیم، که لازم نشد.
همه‌ی کار، با درست کردن صحنه -که خودش داستانی بود!- و آرایش و فیلمبرداری، نصف روز طول کشید.

* شما به عنوان کارگردان، تا چه اندازه در انتخاب لباس و آرایش هنرمند دخیل هستید و این موارد رو در نتیجه‌ی کار مهم می‌دونید؟
- من روز قبلش به منزل خانم گوگوش رفتم تا لباس انتخاب کنیم.
اول می‌خواستم ایشون لباس قرمز بپوشند (موسیقی فلامینکو همیشه برای من قرمز رنگه) و ضمنا خواهش کردم که موهاشون رو سیاه کنند. ولی، بعد فکر کردم که ترکیب لباس زرد با زمینه‌ی سفید و نوری که از پشت میاد بهتره. یه جورایی مثل خورشید بود!
در ترانه هم از رنگ زرد صحبت می‌شد، بنابراین این ایده بهتر به نظر رسید.
از لباس‌های خانم گوگوش دو تا رو انتخاب کردیم و به هم سنجاق کردیم!
با این لباس، رنگ موهای خودشون تناسب بیشتری داشت.
روز فیلمبرداری، ایشون با میک‌آپ آرتیستِ حرفه‌ای خودشون اومدند، که کارش بسیار خوب بود.
ضمنا ما کمی در مورد آرایش و مدل مو با شاهرخ اختلاف سلیقه داشتیم. شاهرخ می‌گفت باید یه کم “وینگول”تر باشه! (هرجوری می‌خواید تعبیرش کنید) هم آرایش و هم زیورآلات!
ولی من می‌خواستم ساده باشه. جوری که بیشتر صورت خانم گوگوش دیده بشه تا آرایش.
بالاخره هم من زور گفتم و با سلیقه‌ی من پیش رفتیم.

* چه برنامه‌هایی در دست تهیه دارید، چه کارهایی برای آینده؟
- دو-سه تا ویدئو در فکر دارم و یه ویدئوی نصفه کاره برای گروه “127″. ولی از وقتی دخترم، تارا به دنیا اومده (که الآن یک سالشه)، دیگه نتونستم کار جدیدی بکنم. همونطور که گفتم، من در بهترین حالت، نمی‌تونم بیشتر از سالی یک یا دو کار بیرون بدم. امیدوارم بتونم همچنان یکی دو کار در سال رو ادامه بدم…

* یک چیز در مورد احمد کیارستمی، که مردم نمی‌دانند…!
- اجازه بدهید همچنان ندانند!

* خوشبختی یعنی…؟

- کیوسک می‌گه “خوشبختی یعنی یه مرد خیکی، حساب بانکی، ماشین مشکی”!
من یه شکمکی دارم! حساب بانکی هم دارم! ماشینم هم از قضای روزگار مشکیه! بنابر این حساب، دست کم از نظر کیوسک،
من باید آدم خوشبختی باشم!

* سخن آخر؟

- خانم گوگوش تنها خواننده‌ای هستند که سه نسل به کنسرتشون می‌رن. کار کردن با ایشون کار پر مسئولیتیه!… راضی کردن اینهمه، با اینهمه سلیقه، فقط کارِ خودِ خانم گوگوشه!
من ایمیلی از دوستی در یکی از شهرستان‌های نزدیک شیراز برای این ویدئو داشتم…
و همینطور دختر شانزده ساله‌ای در آمریکا، که هرگز به ایران نرفته…
ویدئو رو دیده بودند و دوست داشتند.
خوشحالم که نسبتا، گروه بیشتری از این ویدئو راضی بودند! همین
.

* لطفا حقوق انتشار این مصاحبه‌ی اختصاصی را برای وبسایت “من، یک هوادار گوگوش” نگه دارید و با به اشتراک گذاشتن لینک این وبسایت با دوستانتان -به جای کپی کردن متن مصاحبه-، از “من، یک هوادار گوگوش” حمایت کنید.

- پیوندهـــا:
- موزیک ویدئوی من و گنجشک‌ها (وبسایت یوتیوب)
- موزیک ویدئوی پند از کجا (حامد نیک‌پی) (وبسایت یوتیوب)
- وبسایت رسمی احمد کیارستمی

در هیچ کتاب مقدسی نیامده

و هیچ پیامبری نیز خبر نیاورده…
اما ما در دل می دانیم
که آفرینش در نیمه ی بهار رخ داده…

معنای آفرینش، اگر این نباشد، پس چیست؟

چه کسی را سراغ دارید که صدایش به خاطرات تک تک مردمان یک سرزمین پیوند خورده باشد…؟
و نه فقط یک سرزمین، بلکه تمام همسایگانِ هم-زبان آنان.

تک تک ترانه هایش… فیلم ها و عکس هایش،
چنان جزو تاریخ و فرهنگ ما شده،
که اگر هزار سال بعد از این هم مورخی بخواهد این دوره از تاریخ ایران یا تاجیکستان را تحلیل کند، محال است به گوگوش نپردازد…

پس آفرینشش مبارک!…

- امین ع . پانزدهم اردیبشت 90

  در این بخش، فرصت این رو داریم تا پاسخ سوالات مصاحبه ها رو با صدای خودِ هنرمندان عزیز بشنویم…

  در ادامه، سوالات من و پاسخ های آقای رها اعتمادی را می خوانیم و می شنویم…

 ”برای دریافت (دانلود) فایل های صوتی، روی هر کدام کلیک راست کنید و گزینه ی save target as را انتخاب نمایید.”

1-  سپاسگزار می شوم خودتان -برای کسانی که اطلاع ندارند- در مورد تلویزیون جدید “من و تو”، نقش شما در این شبکه،

و همچنین برنامه ی “آکادمی موسیقی گوگوش” و اهداف آن مختصرا توضیح بدهید.

- دریافت فایل صوتی 1

2- “من و تو” در چه حال است؟

کی می توانیم تماشاگر برنامه های این شبکه –بهتر است بگویم این شبکه ها، چون ظاهرا قرار است “من و تو” در دو شبکه ی “من و تو 1″ و “من و تو 2″ پخش شود- باشیم؟

- دریافت فایل صوتی 2

3- چطور شد که “آکادمی موسیقی گوگوش” شکل گرفت؟ ایده ی آن توسط چه کسی مطرح شد؟ و این ایده چه تغییراتی کرد تا برنامه به شکلی که هست در آمد؟

- دریافت فایل صوتی 3

4- “آکادمی موسیقی” به پایان رسید یا برای ادامه ی آن برنامه ای در دست است؟

آیا ممکن است آکادمی موسیقی در نقاط دیگر دنیا نیز برگزار شود؟

- دریافت فایل صوتی 4

5- شما قبلا شکلِ دیگری از همکاری با خانم گوگوش (به عنوان ترانه سرای آهنگ “من همون ایرانم”) را تجربه کرده اید… و حالا تجربه ای متفاوت… شما این تجربه (و به شکل کلی تر، تجربه ی ضبط این برنامه، و همچنین برخورد با استعدادهای جوان) را چطور توصیف می کنید؟

- دریافت فایل صوتی 5

6- مدتی پیش، “من و تو” اسپانسر کنسرت خانم گوگوش در لندن بود… آیا برای هواداران خانم گوگوش سوپرایزی از این شب آواز دارید که منتظر پخش آن باشیم؟!

- دریافت فایل صوتی 6

- این گفتگو در مهر ماه -و پیش از گشایش تلویزیون “من و تو”- انجام شده بود و نوشتار آن را می توانید از اینجا (در بخش “چهار کلمه حرف حساب”) بخوانید.

سپاس از آقای رها اعتمادی عزیز برای لطف بی دریغش…

و سپاس از شما یاران همیشگی “من، یک هوادار گوگوش“

- لطفا بدون درج لینک این وبسایت، از متن مصاحبه، فایل ها و عکس ها استفاده نکنید تا حقوق هم را رعایت کنیم…

بزرگوارانه پذیرفت و دعوتم رو قبول کرد…

بار اول، به بهانه ی انتشار ترانه اش با صدای گوگوش (آهنگ “من همون ایرانم”) به گفتگو نشستیم

و این بار، پس از گذشت بیش از یک سال،

به بهانه ی گشایش تلویزیون “من و تو 1″، پای صحبت های این عزیز می نشینیم…

پای صحبت های او، در “چهار کلمه حرف حساب“!

از رها خواهش کردم در مورد این تلویزیون جدید، نقش خودش در آن، همچنین برنامه ی “آکادمی موسیقی گوگوش” -که قرار است از همین شبکه پخش شود- کمی توضیح بدهد.

“ نقش من در این تلویزیون برنامه سازی هست؛ و مجری در مواردی که لازم باشه و در برنامه هایی که بیشتر جنبه ی هنری داره و خودم آماده می کنم.

دو تا برنامه ی هفتگی دارم. یکی “Greatest Hits”

و یکی دیگر هم به نامِ “موسیقی”. -که به خبرهای موسیقی، نقد موسیقی و مطالب دیگر می پردازه “

“ من فکر می کنم هیچ وقت جایگاهی نبوده که هنرمندان جوان و خوش صدای ما

بتونند روش های مختلف خوندن، اجرای روی صحنه و انتخاب آهنگ رو یاد بگیرند.

ما در زمینه ی ترانه سرایی هم امکاناتی در اختیار بچه ها گذاشتیم که امیدواریم از اونها بهره مند بشن “

-شبکه ی “من و تو 2″ هم کمی دیرتر میاد،… که بیشتر دوبله ی برنامه های خارجیه و روال دیگری داره-

ولی “من و تو 1“، پنجشنبه، ششم آبان، ساعت نه شب به وقت تهران با برنامه ی “آکادمی موسیقی گوگوش” افتتاح می شه…

* چطور شد که “آکادمی موسیقی گوگوش” شکل گرفت؟ ایده ی آن توسط چه کسی مطرح شد؟ و این ایده چه تغییراتی کرد تا برنامه به شکلی که هست در آمد؟

- دو سال پیش، زمانی که در لس آنجلس بودیم، کیوان عباسی -مدیر تلویزیون “ببین تی وی”- ایده ای داشت شبیه به این، ولی نه کاملا به این صورت.

ما با هم صحبت کردیم… من به سوئد رفتم… تماس های تلفنی  …و قرار با خودِ خانم گوگوش…

و ایشون که پذیرفتند، کارِ تهیه رو شروع کردیم… هرچند ایده ی اولیه شکل و شمایلِ دیگری داشت، ولی فکر می کنم اینطوری از طرحِ اولیه هم بهتر شد…

چون؛… فرم دیگری از این برنامه رو کانال دیگری هم انجام داده بود… که گویا موفق هم بوده؛ ولی، ما امیدواریم با کاری که کردیم، قدم اساسی تری در این مسیر برداشته باشیم… مسیری که یاد می ده… و به بچه هایی که علاقه مندند جایگاهی رو می ده که بتونند هنرشون رو به طور جدی نشون بدهند.

* “آکادمی موسیقی” به پایان رسید یا برای ادامه ی آن برنامه ای در دست است؟

آیا ممکن است آکادمی موسیقی در نقاط دیگر دنیا نیز برگزار شود؟

- ضبط هنوز به پایان نرسیده… یک ماه دیگه مونده. از بیست و هشتم اکتبر -که تلویزیون هم راه می افته-؛… و کلِ نوامبر رو ضبط داریم… تا هفته ی اول دسامبر.

که با حضور خانم گوگوش، هومن خلعتبری و بابک سعیدی و هر هشت نفرِ شرکت کننده ها برگزار می شه…

و از نوامبر به بعد -که برنامه ها به طور زنده پخش می شه-، خودتون می بینید که هر هفته یکی از اونها با رای شما بیننده ها از مسابقه خارج می شوند متاسفانه…

تا امروز مراحل تدوینی برنامه انجام شده و آماده ی پخشه… بیست و هفتم اکتبر (پنج شنبه، ساعت نه شب به وقت ایران) برنامه پخش می شه…

در موردِ قسمت دوم سوال،… آرزوی من و دست اندر کاران و همه ی کسانی که در این برنامه نقش دارند همینه؛ که این اتفاق بیفته…

چراکه؛ می دونیم بچه های داخل ایران هستند که شاید بیشتر از ما خارجی ها حرفی برای گفتن داشته باشند… آرزومونه بتونیم در جایی نزدیک به ایران -چه ارمنستان، چه دوبی و چه ترکیه- این کار رو انجام بدیم… شاید سال بعد!

اما، خب طبیعتا، دست کم یک سال طول می کشه تا سری بعدی این برنامه…  اما صد در صد هدفِ ما این هست…

در مصاحبه ی دیگری هم گفته بودم؛ که قرارِ ما این بود که نزدیک تر باشیم به شما؛ اما به دلایلی نشد. امیدواریم در آینده بتونیم جبران کنیم.

* شما قبلا شکلِ دیگری از همکاری با خانم گوگوش (به عنوان ترانه سرای آهنگ “من همون ایرانم”) را تجربه کرده اید… و حالا تجربه ای متفاوت… شما این تجربه (و به شکل کلی تر، تجربه ی ضبط این برنامه، و همچنین برخورد با استعدادهای جوان) را چطور توصیف می کنید؟

- در مورد همکاری با خانم گوگوش، می تونم بگم که هر لحظه اش برای من تجربه ی بسیار زیبا و خوبی بوده… هیچ تفاوتی هم نمی تونم بگم که بین کار ترانه و کار تلویزیونی هست. هرچی فکر می کنم به ذهنم چیزی نمی رسه… همین! جواب کوتاهه، اما امیدوارم که بپذیری…

قسمت دوم سوال!… با هر هشت نفر بچه ها که در برنامه حضور دارند تونستم یک رابطه ی خوبی رو برقرار کنم… همینطور از سوی استادان این برنامه، بچه های من و تو… خودِ خانم گوگوش…

یه حال و هوای خاصی داره این روزهای ضبط… من همیشه به فکر روزی ام که یکی از این بچه ها باید چمدونش رو ببنده… و بعد بعدی، و بعد بعدی… کاش می شد که هر هشت نفر برنده باشند…

می تونم بگم تجربه ی خیلی خاصی بوده، پر از عاطفه؛ و پر از احساس

* مدتی پیش، “من و تو” اسپانسر کنسرت خانم گوگوش در لندن بود… آیا برای هواداران خانم گوگوش سوپرایزی از این شب آواز دارید که منتظر پخش آن باشیم؟!

- اسپانسر شدنِ ما در اون کنسرت، برای معرفی کردنِ خودمون بود. می دونستیم که چون ما در لندن هستیم، این مهمه که هم وطن های ما در اینجا آگاه باشند که یک تلویزیون فارسی زبان در این شهر وجود داره …

در آینده، سوپرایزی در زمینه ی این کنسرت وجود نداره… تنها سوپرایز همین “آکادمی موسیقی” بود… که البته دیگه سوپرایز هم نیست!

اما، می تونم اینو بگم که با بابک سعیدی مشغولِ یک کارِ مشترک -برای گوگوش- هستیم.  که امیدواریم هرچه زودتر آماده بشه.

بابک جان لطف کرده و روی ترانه ی “ردپای خاطره” کار کرده… که به زودی زود امیدواریم با گوگوش عزیز ضبطش کنیم…

- لطفا بدون درج لینک این وبسایت، از متن مصاحبه، فایل ها و عکس ها استفاده نکنید تا حقوق هم را رعایت کنیم… “من، یک هوادار گوگوش”

- به روز رسانی شد: در این پست فایل های صوتی این گفتگو قرار داده شد.

“ای سپنتمان! هنگامی که من مــهر، دارنده ی دشت های فراخ را بیافریدم

او را در شایسته ی ستایش بودن مساوی با خودِ من (اهورامزدا) بیافریدم…”

مهر یشت، کرده ی 1، فقره ی 1

روزگاری در ایران جشن مهرگان جشنی بزرگ، -تقریبا هم ردیف با نوروز- بوده است.

از آنجا که این جشن در هنگام برداشت محصول برگزار می شده، زمانی اولِ سالِ ایرانیان بوده است. بعدها نیز “جشن نیم سال” را در آن می گرفتند. (عده ای از دانشمندان معتقدند که در زمان هخامنشیان، این ماه، نخستین ماهِ سال بوده)

در سالشماریِ ایران باستان، شانزدهمین روز از هر ماه متعلق به ایزد مـهر است. (در ایرانِ باستان، هر روزِ برای خود نامی داشته… و نامِ شانزدهمین روزِ هر ماه “مهر روز” بوده ست. جشن های ماهانه ی ایرانیان، در هر روزی که نامِ روز با نامِ ماه تطابق پیدا می کرد برگزار می شد. برای مثال، در تقویم باستانی، دومین روزِ هر ماه “بهمن روز” نام دارد و “بهمن روز” در ماهِ بهمن جشن گرفته می شد.) -بنابراین ایرانیان شانزدهم مهر -که در آن نامِ روز و نامِ ماه یکی می شد- را جشن می گرفته اند.

مهر (یا “میترا”) یکی از بزرگ ترین ایزدان در اساطیر هندو ایرانی است؛ که برکت بخشنده، یاری کننده و نگهبانِ راستینِ عهد و پیمان است.

ایرانیان باستان مـهر را یکی از خدایان شکوهمند و پلی میان فروغ ازلی و فروغ پدید آمده (میانجیِ آفریننده و آفریده) می دانستند.

کهن ترین اثری که از مـهر در دست است، مربوط به اقوام میتانی است که در حدود 1400 سال پیش از میلاد مسیح، در آسیای کوچک (آسیای صغیر) حکومتی بزرگ داشتند. در الواح و کتیبه های این قوم، نامِ مــهر به عنوانِ حامیِ پیمان ها آمده… و او را “پاسبان راستی” و همچنین “دادگر” خوانده اند.

بسیاری از فرهنگ نویسان و مورخان، مهر و خورشید را یکی دانسته اند؛ اما در همه ی نوشته های اساطیری و دینیِ ایرانیان، مـهر و خورشید نام دو ایزد جداگانه است که هر یک نیایش های ویژه ی خود را دارند.

در کاوش های باستان شناسی در سراسر اروپا و همچنین سرزمین های مجاورِ ایران، پرستشگاه های مهری به فراوانی یافت شده. و کلیساهای بزرگ اروپا بر پایه ی همین پرستشگاه ها برپا گردیده است…

همچنین در بسیاری از جاها -به ویژه در رم- اثری از این ایزد بزرگ ایرانی مشاهده می شود.

آیین مهر که سده ها پایا ماند، در خلق و خوی مردمان جهان و پدید آوردن راستخواهی و دادگری و وفای به پیمان، بسیار تاثیر داشت…

و هنگامی هم که خاموش گشت، میراثی بزرگ از آداب و رسوم و دعاها و عقاید دینی (از بهشت و دوزخ گرفته… تـا پل صراط و غسل تعمید و غیره) در مسیحیت باقی گذاشت.

پس از این که رفته رفته مسیحیت در روم رواج یافت و جای آیینِ مـهر را گرفت، بیشترِ آداب و رسوم مهری هم به مسیحیان منتقل شد. چراکه در آن زمان آداب مهری، هنوز به صورت آیین های ملی برگزار می شد.

حتی روز مقدس دین مسیح -یعنی روز یکشنبه- نمودارِ میراث باقی مانده از مـهر است؛ که به صورتِ  Sonntag  در آلمانی و  Sunday  در انگلیسی باقی است. که به معنیِ “روزِ مهر” (یا “روزِ خورشید”) می باشد.

در موردِ پیدایش مهرگان روایت های بسیاری وجود دارد…

برای مثال، در “بندهش” آمده که خداوند در این روز مقدس در کالبد “مشی” و “مشیانه” (نخستین زن و مرد) روح دمید… و به جانوران جان بخشید.

امروزه، زرتشتیان یزد و کرمان این جشن را “مهریزد” می نامند و در این روز سفره ای -که “وِردین” نام دارد- می گسترانند… گل و ریحان و میوه ی فصل بر سر سفره می گذارند و با خواندنِ اوستا جشن را کامل می کنند…

- برگرفته از تحقیق فرمهر امیر خاوری