یلدای من
دوباره سپید پوش شدی عروس…
انار به گونه هایت سرخاب می کنم
من طعم ترش انار چاک خورده را
همچون عسل به کام تو آب می کنم
من غبطه می خورم به این شب سیاه
وقتی که تن به نقره کوبِ صبح نمی دهد
من سبز می شوم تا صبح زیر ماه
وقتی که شب به صبح رخصت نمی دهد
امشب که سفره سرخ و شب سیاه و زمین هم عروس شد
من شعر خواندم و گریه کردم و مادر عبوس شد
امشب به خوابِ من بیا که شب بی تو مردنیست
یلدای من تویی، انار با تو خوردنیست
این شعر زیبا را چند روز پیش در “شاسوسا”، وبلاگ آقای عادل قربانی خواندم، تصمیم گرفتم در این شب زیبای جشن ایرانی یلدا آن را در این صفحه منتشر کنم.
یلدا را به همه ی شما تبریک می گم… و آفتاب را برای سرزمین اهورایی ایران آرزو می کنم…
در ضمن، از HPF studio، آقای علیرضا قدردانی می کنم که تصویر بالای صفحه ی سایت را -که امشب تغییر کرد- برای ما طراحی کرده اند.
یکی بود، یکی نبود،
زیر گنبد کبود
به غریب آشنا نشسته بود…
امین ع – وبسایت ”من، یک هوادار گوگوش”
Loading ...