اهورامزدا به سپنتمان زرتشت گفت:

“ای سپنتمان! هنگامی که من مــهر، دارنده ی دشت های فراخ را بیافریدم

او را در شایسته ی ستایش بودن مساوی با خودِ من (اهورامزدا) بیافریدم…”

مهر یشت، کرده ی 1، فقره ی 1

روزگاری در ایران جشن مهرگان جشنی بزرگ، -تقریبا هم ردیف با نوروز- بوده است.

از آنجا که این جشن در هنگام برداشت محصول برگزار می شده، زمانی اولِ سالِ ایرانیان بوده است. بعدها نیز “جشن نیم سال” را در آن می گرفتند. (عده ای از دانشمندان معتقدند که در زمان هخامنشیان، این ماه، نخستین ماهِ سال بوده)

در سالشماریِ ایران باستان، شانزدهمین روز از هر ماه متعلق به ایزد مـهر است. (در ایرانِ باستان، هر روزِ برای خود نامی داشته… و نامِ شانزدهمین روزِ هر ماه “مهر روز” بوده ست. جشن های ماهانه ی ایرانیان، در هر روزی که نامِ روز با نامِ ماه تطابق پیدا می کرد برگزار می شد. برای مثال، در تقویم باستانی، دومین روزِ هر ماه “بهمن روز” نام دارد و “بهمن روز” در ماهِ بهمن جشن گرفته می شد.) -بنابراین ایرانیان شانزدهم مهر -که در آن نامِ روز و نامِ ماه یکی می شد- را جشن می گرفته اند.

ادامه مطلب…

ایران

 در ساعت های پایانی سال 1388 گفتگوی کوتاه اصلان حافظی با گوگوش عزیز به مناسبت جشن نوروز از تلویزیون فارسی بی بی سی پخش شد.

 گوگوش در پاسخ به این سوال که “در ده سال گذشته کدام نوروز برایتان زیباتر بوده؟”، جواب داد: “نوروزهایی که با مردم گذراندم… یعنی شب هایی که کنسرت داشتم”

 در پایانِ این گفتگوی کوتاه نوروزی، گوگوش آرزوی سال خوبی برای همه ی هم وطنان داشت: “دعا می کنم که برای تک تک مردم سال خوبی باشه… پر از برکت، صلح و آرامش”

 و صحبتش را با خواندن این شعر پایان داد:

خدایا، چنان کن که هر روزِ ما، همه سبز باشد چو نوروز ما

دل و دیده باشد ز مهر تو شاد، جهان نو شود، سال فرخنده باد

 من هم این جشن زیبای باستانی و ایرانی را به گلبانو گوگوش و تمام مردم ایران تبریک می گم. آرزوی سالی پربار برای شما دارم…

 پیروز باشید و پاینده

  امین ع – من، یک هوادار گوگوش

ایران, مصاحبه ها

دوباره سپید پوش شدی عروس…

انار به گونه هایت سرخاب می کنم

من طعم ترش انار چاک خورده را

همچون عسل به کام تو آب می کنم

من غبطه می خورم به این شب سیاه

وقتی که تن به نقره کوبِ صبح نمی دهد

من سبز می شوم تا صبح زیر ماه

وقتی که شب به صبح رخصت نمی دهد

امشب که سفره سرخ و شب سیاه و زمین هم عروس شد

من شعر خواندم و گریه کردم و مادر عبوس شد

امشب به خوابِ من بیا که شب بی تو مردنیست

یلدای من تویی، انار با تو خوردنیست

 این شعر زیبا را چند روز پیش در “شاسوسا”، وبلاگ آقای عادل قربانی خواندم، تصمیم گرفتم در این شب زیبای جشن ایرانی یلدا آن را در این صفحه منتشر کنم.

 یلدا را به همه ی شما تبریک می گم… و آفتاب را برای سرزمین اهورایی ایران آرزو می کنم…

 در ضمن، از HPF studio، آقای علیرضا قدردانی می کنم که تصویر بالای صفحه ی سایت را -که امشب تغییر کرد- برای ما طراحی کرده اند.

یکی بود، یکی نبود،

زیر گنبد کبود

به غریب آشنا نشسته بود…

   امین ع – وبسایت  ”من، یک هوادار گوگوش”

از گوشه و کنار, ایران, سایت

ایران, سایت