بایگانی

بایگانی دسته ‘ایران’

تبریک نوروز باستانی

۱ فروردین ۱۳۸۹

 در ساعت های پایانی سال ۱۳۸۸ گفتگوی کوتاه اصلان حافظی با گوگوش عزیز به مناسبت جشن نوروز از تلویزیون فارسی بی بی سی پخش شد.

گوگوش در حال گفتگو با اصلان حافظی

 گوگوش در پاسخ به این سوال که “در ده سال گذشته کدام نوروز برایتان زیباتر بوده؟”، جواب داد: “نوروزهایی که با مردم گذراندم… یعنی شب هایی که کنسرت داشتم”

 در پایانِ این گفتگوی کوتاه نوروزی، گوگوش آرزوی سال خوبی برای همه ی هم وطنان داشت: “دعا می کنم که برای تک تک مردم سال خوبی باشه… پر از برکت، صلح و آرامش”

 و صحبتش را با خواندن این شعر پایان داد:

خدایا، چنان کن که هر روزِ ما، همه سبز باشد چو نوروز ما

دل و دیده باشد ز مهر تو شاد، جهان نو شود، سال فرخنده باد

Googoosh - BBC

 من هم این جشن زیبای باستانی و ایرانی را به گلبانو گوگوش و تمام مردم ایران تبریک می گم. آرزوی سالی پربار برای شما دارم…

Googoosh - Norouz 1389

 پیروز باشید و پاینده

  امین ع – من، یک هوادار گوگوش

ایران, مصاحبه ها

یلدای من

۳۰ آذر ۱۳۸۸

دوباره سپید پوش شدی عروس…

انار به گونه هایت سرخاب می کنم


من طعم ترش انار چاک خورده را

همچون عسل به کام تو آب می کنم


من غبطه می خورم به این شب سیاه

وقتی که تن به نقره کوبِ صبح نمی دهد


من سبز می شوم تا صبح زیر ماه

وقتی که شب به صبح رخصت نمی دهد


امشب که سفره سرخ و شب سیاه و زمین هم عروس شد

من شعر خواندم و گریه کردم و مادر عبوس شد


امشب به خوابِ من بیا که شب بی تو مردنیست

یلدای من تویی، انار با تو خوردنیست

 

 این شعر زیبا را چند روز پیش در “شاسوسا”، وبلاگ آقای عادل قربانی خواندم، تصمیم گرفتم در این شب زیبای جشن ایرانی یلدا آن را در این صفحه منتشر کنم.

 یلدا را به همه ی شما تبریک می گم… و آفتاب را برای سرزمین اهورایی ایران آرزو می کنم…

 

 در ضمن، از HPF studio، آقای علیرضا قدردانی می کنم که تصویر بالای صفحه ی سایت را -که امشب تغییر کرد- برای ما طراحی کرده اند.

 

یکی بود، یکی نبود،

زیر گنبد کبود

به غریب آشنا نشسته بود…

   امین ع – وبسایت  ”من، یک هوادار گوگوش”

از گوشه و کنار, ایران, سایت

امردادگان: جشن جاودانگی

۳ مرداد ۱۳۸۸

 

امردادماه٬ روز هفتم آن امردادروز است

و آن روز را به واسطه ی اتفاق افتادن دو اسم با هم جشن می گرفتند.

معنای امرداد آن است که مرگ و نیستی نداشته باشد.

و امرداد فرشته ای است که به حفظ گیتی موکل است.

-آثار الباقیه-

 

 هفتمین روز هر ماه از گاهشماری (تقویم) باستانی ایران “امرداد روز” نام دارد. اما از آن جایی که در گاهشماری باستانی ایران هر ماه سی روز داشته است، در عین حال در گاهشماری رسمی شش ماه اول سال سی و یک روزه هستند٬ جشن امردادگان -طبق گاهشماری رسمی- به سومین روز از ماه امرداد منتقل می شود.

 

 واژه ی “امرداد” از پیشوند منفی ساز “ا” و ریشه ی مصدری “مر” -مردن- و پسوند مونث “تات” ساخته شده است که روی هم معنی بی مرگی و جاودانگی را می رساند. بنابراین نباید واژه ی “مرداد” را به جای “امرداد” به کار ببریم٬ چون بدین ترتیب فرشته ی بی مرگی تبدیل به دیو نیستی و مرگ می شود.

 امرداد هفتمین -و آخرین- امشاسپند* است.

 

* امشاسپندان اهورامزدا و شش فرشته ی بزرگ (بهمن٬ اردیبهشت٬ شهریور٬ سپندارمذ٬ خرداد٬امرداد) در آیین مزدیسنا هستند. -که تشکیل عدد هفت می دهند-.  “ا” که پیشوند منفی ساز است٬ “مش” به معنی مرگ است و “سپند” به معنی مقدس و سودرسان و درمان بخش.  پس امشاسپندان  “مقدسان بی مرگ ”  هستند.

 

 اوستا٬ خرداد و امرداد را همیشه با هم و در کنار هم نام می برد. این دو فرشته مظهر کمال و دوام اهورامزدا هستند و در جهان مادی پرستاران آب و گیاهان.

 در میان زرتشتیان رسم است که در روز امردادگان به باغ ها و مزارع خرم بروند و پس از نیایش٬ این جشن را با شادی و سرور در دامن طبیعت برگزار کنند. دور نیست اگر بگوییم نیاکان ما نیز در این روز چنین می کرده اند.

 و وبسایت “من، یک هوادار گوگوش” در روز این جشن باستانی ایرانی گشایش یافت. در روز جاودانگی…

با استفاده از نوشته ی فرمهر امیر خاوری

 

ایران, سایت