گوگوش در پاسخ به این سوال که “در ده سال گذشته کدام نوروز برایتان زیباتر بوده؟”، جواب داد: “نوروزهایی که با مردم گذراندم… یعنی شب هایی که کنسرت داشتم”

 در پایانِ این گفتگوی کوتاه نوروزی، گوگوش آرزوی سال خوبی برای همه ی هم وطنان داشت: “دعا می کنم که برای تک تک مردم سال خوبی باشه… پر از برکت، صلح و آرامش”

 و صحبتش را با خواندن این شعر پایان داد:

خدایا، چنان کن که هر روزِ ما، همه سبز باشد چو نوروز ما

دل و دیده باشد ز مهر تو شاد، جهان نو شود، سال فرخنده باد

 من هم این جشن زیبای باستانی و ایرانی را به گلبانو گوگوش و تمام مردم ایران تبریک می گم. آرزوی سالی پربار برای شما دارم…

 پیروز باشید و پاینده

  امین ع – من، یک هوادار گوگوش

به زودی در

من، یک هوادار گوگوش

اردلان سرفراز در ابتدای برنامه به هیجانش از صحبت با مردم ایران اشاره کرد:

“باور کنید صدای قلب خودم رو به رسایی در گوشم می شنوم!…”

او از احساس همکاری دوباره اش با گوگوش گفت:

“من، وقتی برای اولین بار پس از مدت ها صدای گوگوش را پای تلفن شنیدم، هر دو به گریه افتادیم…”

او همچنین به تداوم همکاری اش با گوگوش و فرید زولاند برای تهیه ی آلبوم های بعدی اشاره کرد…

و از استعدادهای جوان در عرصه ی ترانه سرایی سخن گفت.

سیروس کردونی ششم بهمن ۱۳۵۵ در تهران به دنیا آمد. ده ساله بود که همراه خانواده اش به کشور سوئد مهاجرت کرد.

در دوره ی دبیرستان، یک سال را به عنوان دانشجوی مهمان در ایالت کنتاکی گذراند و دوباره به سوئد برگشت.

سیروس در جستجوی “چیزی که برای آن خلق شده بود” تصمیم گرفت بیشتر سفر کند. بعد از چندین سفر به کشورهای اروپایی، در کالج سنتا مونیکا (در ایالت کالیفرنیا) در رشته ی سینما مشغول به تحصیل شد.

پاییز ۱۹۹۸، وقتی اولین کلاس عکاسی را در کالج می گذراند، حس کرد هدفش را پیدا کرده… همان زمان متوجه علاقه اش به طراحی گرافیکی نیز شد و سومین نیم سال تحصیلی اش را در حالی گذراند که در یک استودیو به عنوان عکاس و گرافیست مشغول به کار بود. سال ۲۰۰۰ در یک مسابقه ی عکاسی در شهر لس آنجلس اول شد. سپس در یک برنامه ی تلویزیونی به کار تدوین مشغول شد… و امروز، سیروس کردونی جوان، کارگردان خلاقی است که تجربه ی ساختن موزیک ویدئو برای بزرگ ترین چهره های هنری ایرانی را دارد.

*  سیروس کردونی از نگاه خودش کیست؟

خوب… تا امروز کسی این سوال رو از من نپرسیده بود!

از دید خودم، فردی هستم علاقه مند به یادگیری و کسب تجربه های تازه، امتحان کارهای جدید.

دوست دارم شکستن مرزها رو آزمایش کنم…

و بیشتر از چیزی که بشه بیانش کرد عاشق ایران و ایرانی بودن هستم.

*  چطور شد که سیروس کردونی تصمیم گرفت به عنوان کارگردان موزیک ویدئو فعالیت کند؟

اولین قدم برای رسیدن به این هدف را چه وقت و چطور برداشتی؟

راستش رو بخواهی، من هیچ وقت چنین تصمیمی نداشتم. سال ۱۹۹۹ عکاسی و طراحی گرافیکی رو شروع کردم، بیشتر برای هنرمندان ایرانی.

دوست داشتم که تدوین ویدئو رو یاد بگیرم… برای همین همراه یکی از دوستانم کار روی یکی از برنامه های تلویزیون “تماشا” رو آغاز کردم. که تمرین خوبی بود برای کار تدوین.

بعد از زلزله ی بم، شهرام کاشانی –که آن زمان با او هم کار می کردم- از من پرسید که آیا کار ویدئویی هم می کنم یا نه…

خلاصه،  ما شبانه نیم ساعت فیلم برداری کردیم و حدود چهار ساعت تدوین، که فردای آن روز ویدئوی “بی گناه” پخش شد.

بعد از آن، با خانم سپیده مدلی کوتاهی رو کار کردم که باعث شد عده ی زیادی از هنرمندان برای ساختن تبلیغات با من تماس بگیرند.

و چند سال گذشت تا من تصمیم گرفتم به صورت حرفه ای این کار رو ادامه دهم…

*  به خاطر داری پرهزینه ترین موزیک ویدئویی که تا امروز ساخته ای کدام است؟

بهترینش –از دید خودت- چطور؟!

ترجیح می دهم که جواب این سوال را ندهم…

ولی بهترین ایده های من هیچ وقت فیلم برداری نشده.  ترس هنرمندان از ایده های نو و عدم تمایل من به سانسور باعث شده که این ایده ها هیچ وقت جلوی دوربین نرود. یک ایده ی سمبلیک سیاسی-اجتماعی ممکنه با کوچک ترین تغییری یک معنای دیگری بگیره…

*  معمولا در آرایش و لباسی که هنرمند برای ویدئو می پوشد دخالت داری یا هنرمند به تنهایی تصمیم گیرنده هست؟ -به ویژه ویدئوهایی مثل “گریه کنم یا نکنم” که هماهنگ بودن  لباس و آرایش  با  دکور  اهمیت خاص تری دارد-

ویدئوی خوب ویدئویی هست که قبل از فیلم برداری، تمام جزئیاتش در ذهن تصور بشه.

اصولا در مورد انتخاب لباس صحبت هایی می شه.

برای بعضی ویدئوها، برای این که حس درست تری در ویدئو قرار بگیره، دقت بیشتری روی انتخاب لباس و آرایش می شه.

و اما دکور…  من خودم علاقه ی زیادی به طراحی صحنه دارم.

مثلا برای ویدئوی “گریه کنم یا نکنم” از خانم گوگوش، دو روز تمام مشغول ساختن دکور در استودیو بودیم…

*  همکاری با بازیگر قدرتمندی همچون خانم گوگوش چه حس و حالی دارد؟

احساس خیلی خوبیه که آدم با بهترین آرتیستی که ایران به خودش دیده همکاری کنه

ولی قرار گرفتن رو به روی چنین هنرمندی، مسئولیت رو بیشتر می کنه.

*  شنیده ام طراحی دکور کنسرت خانم گوگوش در لس آنجلس هم به عهده ی شما بوده…

بله، علاوه بر تهیه ی تبلیغات کنسرت، مسئولیت دکور صحنه و نور و سایر جلوه های شب برنامه دست من بود.

آشنایی قبلی محدودی در این رابطه داشتم، ولی نه به بزرگی کنسرتی با بیش از هفت هزار تماشاچی!

برنامه خیلی زیبا اجرا شد…

*  تا امروز پنج موزیک ویدئو برای خانم گوگوش ساخته ای…  آیا تصمیم در مورد موضوع ویدئو و… آزادانه با خودت بود؟ یا محدودیت هایی برایت تعریف شده بود؟

خوشبختانه من در انتخاب سوژه ی این ویدئوها کاملا آزاد بودم.

ولی همیشه با خود خانم گوگوش و تیمی که با او همکاری می کنند همفکری می کنیم.

من شخصا دیدگاه خانم گوگوش به کارهای هنری رو خیلی دوست دارم. به نظرم ایشون خیلی مدرن و شیک فکر می کنند.

*  می گویند برای عجله در آماده کردن موزیک ویدئوی “من همون ایرانم”، از ضبط بعضی صحنه ها که در نظر داشته ای صرف نظر شده… درست است؟ چه صحنه هایی؟ اگر ممکن است در این مورد توضیح بده…

ویدئوی “من همون ایرانم” با سرعت زیادی تهیه شد. طرح ایده، تهیه، فیلم برداری و تدوین مجموعا کمتر از چهار روز زمان برد. دوست داشتم برای طرح سوژه ی این ویدئو زمان بیشتری داشتم. البته صحنه ای هم فیلم برداری کردم که در ویدئو مصرف نکردم.

*  هواداران خانم گوگوش علاقه مندند کارگردان فرصت بازی با اجزای صورت را بیشتر به این هنرمند بدهد و تصمیم برای حالت اجرا به عهده ی خودشان باشد تا کارها طبیعی تر شود. تا چه میزان با این تئوری موافقی و سعی کرده ای به آن عمل کنی؟ مثلا ممکن است که -اگر آهنگی را مناسب دیدی-، یکی از ویدئوهای خانم گوگوش را –در آینده- با یک شات (و بدون کات کردن) ضبط کنی؟

بله، خود من هم دوست دارم که بیشتر از هنر بازیگری خانم گوگوش برای تصویرها بهره بگیرم.

ولی فقط امروز این احساس راحتی را دارم که بتوانم این کار را انجام دهم…

به شرطی که ترانه و ملودی هم این امکان را بدهد، حتما.

*  نام آخرین فیلمی که در سینما دیدی و کاملا راضی از سالن بیرون آمدی چه بود؟

زیاد سینما نمی روم. در خانه می شود توجه بیشتری به فیلم داد.

ولی همراه دو نفر از دوستانم فیلم Hang over را دیدم که خیلی خنده دار بود.

اما اصولا طرفدار فیلم های کمدی نیستم.

*  زیباترین موزیک ویدئویی که دیده ای؟ (موزیک ویدئوی محبوبت از کارگردان های دیگر)

موزیک ویدئوی مورد علاقه ی خاصی ندارم. چون زیاد تلویزیون تماشا نمی کنم. ولی ویدئوهای

Marlyn Manson    و  Nice inch nails  رو دوست دارم.

*  یک موزیک ویدئو تا چه میزان در موفقیت و محبوبیت یا عدم موفقیت یک آهنگ موثر است؟

تا شش هفت سال پیش خیلی کمتر از امروز موثر بود. امروز در جامعه ی ایرانی، خیلی زیاد.

این روزها خیلی ها معروف می شوند اما محبوبیت چندانی ندارند.

از وقتی که ضبط و فیلم برداری و تدوین دیجیتال شده، با خرج خیلی کمتر می شود موزیک و موزیک ویدئو تهیه و تولید کرد. که بسیاری از اونها فقط برای تلف کردن وقت است و حرفی برای گفتن ندارند.

*  بهترین لحظات زندگی سیروس وقتی است که…

لحظات تنهایی…

روزهای سرد و بارانی…

روزی که تلفن زنگ نزند

روزی که خیابون خالیه!

*  خوشبختی یعنی…

یعنی…  یعنی از زندگی راضی بودن… سلامتی… وجدان آسوده

*  احساست نسبت به کلمات زیر چیست؟ (لطفا با اولین واژه یا عبارتی که به ذهنت آمد پاسخ بده)

- دوربین وسیله ای که می شه با اون دروغ یا حقیقت رو به مردم فروخت

- زوم وارد شدن به حریم شخصی

- عکس کادربندی، نورپردازی، حس

- موسیقی احساسات، انرژی روحی

- تاریکی آرامش… قصه های ناگفته

- تنهایی آرامش… وقتی که می شه فکر کرد…

- وحشت ترس بی دلیل، قاتل افکار

- همسر …نمی دانم!

- جادو دنیای ناآشنا

- ساعت ازش نفرت دارم!

- استودیو می تونه هرجا باشه…

- جان لندیس جان لندیس؟!؟!؟!

*  سوالی هست که دوست داشتی پرسیده شود و تا حالا در مصاحبه ای نپرسیده باشند و حالا بخواهی به آن پاسخ دهی؟

یک سوالی هست که خیلی هنرمندها از من می پرسند. و اون این که چرا اینقدر کم ویدئو تولید می کنم.

دلیلش اینه که کارهای خوب کمی تولید می شه.

و من هیچ علاقه ای به ساختن ویدئوهای رقصی ندارم.

البته به تازگی دو-سه ویدئوی شاد همراه با رقص درست کرده ام. ولی دوباره متوجه شدم که از ساختن آنها لذتی نمی برم…   و به احتمال زیاد، در آینده کمتر از حالا ویدئو خواهم ساخت.

* یک چیز در مورد سیروس که مردم آن را نمی دانند؟

نمی دانم!

… من در سه نمایش تئاتر بازی کرده ام. با مرحوم میری، آقای مرتضی عقیلی، آقای هوتن، خانم شهناز تهرانی و خانم بدری همت یار.

*  حرف یا تصویر آخر سیروس برای ما؟ یک یادگاری…

امیدوارم روزی بشود که در ایران مشغول به کار بشم… همین!

لطفا از انتشار این گفتگوی اختصاصی -و عکس های ضمیمه- در سایت ها و وبلاگ ها خودداری کنید

از دیگر ترانه های موفق رها اعتمادی می توان به “پاکی”، “نترسیم” و “بهار” اشاره کرد.

رها اعتمادی در حال حاضر ضمن ترانه سرایی مشغول به کار در یک تلویزیون فارسی زبان است که پخش برنامه های آن از طریق ماهواره از اوایل سال آینده آغاز خواهد شد…

رها در فاصله ی بین دو سفر با ما گفتگویی داشت…

رها در کودکستان

درود به خوانندگان سایت “من، یک هوادار گوگوش” و با سپاس از امین عزیز بابت مهر و لطف همیشگی اش.

درود به شما و سپاس که این زمان را در اختیار ما قرار دادید.

* رها اعتمادی کیست؟

سوال سختی است! اگر از نزدیکانم این سوال را بپرسید جواب دقیق تری خواهید گرفت.

* چه وقت و چطور متوجه شدی که می توانی ترانه بگویی؟ آیا لحظه ی بخصوصی بود یا از کودکی این استعداد را در خود احساس می کردی و متوجه آن بودی؟

دقیقا نمی دانم. من تا چهارده سالگی به ندرت موسیقی ایرانی گوش می کردم. حتی تا آن زمان نام ترانه سرایان سرشناس ایران را هم نمی دانستم. سال ۱۹۹۸ در خانه ی برادرم آلبومی به نام “بچه های ایران” -که کاری بود از “اردلان سرفراز”، “شهریار دادور”، زنده یاد “عبدی یمینی”، “هادی خرسندی”، “شهیار قنبری”، “ایرج جنتی عطائی” و “آندرانیک”- را شنیدم و تاثیر عمیقی بر من گذاشت.

و اما نوشتن ترانه… نمی دانم از کجا شروع شد اما به جایی رسیده بودم که نوشتن برایم به یک نیاز تبدیل شده بود. ساعت ها پشت میز می نشستم و با اندک دانش زبان فارسی که داشتم می نوشتم.

* احساس از پایه های اساسی ترانه هایت است. شاید بعضی علاقه مند باشند بدانند رها اعتمادی راحت هم اشک می ریزد یا در برابر آن مقاومت می کند؟! یادت می آید از آخرین بار که در خلوت گریه کردی چقدر می گذرد؟

آخرین بار که گریه کردم، بعد از دیدن فیلم خاکسپاری “سهراب اعرابی” بود…

* رها جان، چه موسیقی هایی گوش می کنی؟ چه سبکی و کدام خواننده ها یا آهنگ سازان را بیشتر می پسندی؟

صدای عارف را همیشه دوست داشتم… صدای داریوش، گوگوش، ستار، فریدون فروغی، رامش، فرهاد، محمد نوری… همینطور مارتیک، احسان خواجه امیری، محسن یگانه، رضا صادقی…

در بین آهنگ سازان جای زنده یاد واروژان بزرگ را همیشه خالی می بینم…

فرید زلاند، بابک بیات، اسفندیار منفردزاده، حسن شماعی زاده و سیاوش قمیشی را دوست دارم.

البته آهنگ سازان خوب دیگری هم داریم. من فقط نام چند تن از این عزیزان را بردم.

رها اعتمادی و فرید زلاند

* موزیکی که روی ترانه هایت گذاشته می شود چقدر برایت اهمیت دارد؟ تا چه میزان روی این که کدام آهنگ ساز یا خواننده ترانه ات را اجرا کند حساس هستی؟

بی نهایت حساس.

خوشبختانه تا امروز این افتخار را داشتم که ترانه هایم را به دست آهنگ سازانی بسپارم که هیچ کدام نیاز به تایید من ندارند. هر کدام از این عزیزان با ملودی هایشان به ترانه های من جلوه ی خاصی بخشیده اند.

رها اعتمادی و بابک امینی

* به ترانه ی “من همون ایرانم” بپردازیم که خیلی هوادار پیدا کرده. کی و از چه طریق باخبر شدی خانم گوگوش ترانه را پسندیده و قرار است توسط ایشان اجرا شود؟ آن لحظه چه حسی پیدا کردی؟

من این ترانه را همراه با متنی که پیش از آواز خوانده می شود به دوست مشترکی دادم، بعد از لس آنجلس به سوئد آمدم. مدتی بعد، فرید زلاند عزیز از پشت تلفن آهنگی که برای این ترانه ساخته بود را با پیانو برایم نواخت… چند ماه بعد، در لس آنجلس و در کنار دو هنرمند عزیز کشورمان شاهد ضبط این ترانه بودم…

هنوز تمام لحظه های آن روز بارانی یادمه…

* همکاری با هنرمندان بزرگ و مطرح قدیمی در آلبوم “حجم سبز” می تواند از اولین موفقیت های هنری ات باشد. آینده ی خودت را چقدر روشن می بینی؟ هدف و برنامه های بعدی ات برای کار و فعالیت هنری چیست؟

همانطور که اشاره کردم، من به لطف ترانه های اردلان سرفراز به ترانه و موسیقی پاپ ایرانی و نوشتن علاقه مند شدم. و حالا قرار است که در آلبوم “حجم سبز” نام من در کنار نام استادم قرار بگیرد. این برایم افتخار بزرگی است…

* کسی را برای خود به عنوان الگو -در کار یا زندگی- قرار داده ای یا خیر؟

الگو در زمینه ی ترانه سرایی… اردلان سرفراز، ایرج جنتی عطائی و خانم زویا زاکاریان.

* نویسنده یا شاعر مورد علاقه؟

در مورد نویسنده، نام بخصوصی به ذهنم نمی رسه…

اما شاعر… احمد شاملو، نادر نادرپور، سهراب سپهری

* نام آخرین فیلمی که در سینما دیدی و کاملا راضی از سالن بیرون آمدی؟

The curious case of Benjamin Button

* رها تا چه اندازه اهل ریسک کردن، در لحظه تصمیم گرفتن یا کارهای غیرمنتظره است؟

خیلی زیاد

* یک روز عادی و معمولی رها -از صبح تا شب- چطور می گذرد؟

کار می کنم، مدتی هست که به فکر نوشتن یک فیلم نامه هستم… البته هنوز در مرحله ی آموختن این کار هستم.

رها اعتمادی در حال نوشتن ترانه

* بهترین لحظات زندگی رها اعتمادی وقتی است که…

در استودیو ضبط باشد

* خوشبختی یعنی…

داشتن هدف

* احساست نسبت به کلمات زیر… -با اولین کلمه یا عبارتی که به ذهنت آمد-

- هجرت دوری

- کویر عطش

- شقایق خسرو گلسرخی

- غربت سوئد

- آینه اعتیاد

- جاده فریاد می زنه…!

- عصا لس آنجلس!  در شهری که عصا از کور می دزدند، من از خوش باوری محبت آرزو کردم…

- ترس نترسید! ما همه با هم هستیم

- دریا شمال

- برف فرهاد

- ترانه نوین

- خداحافظی بدرود

* سئوالی هست که دوست داشتی پرسیده شود و تا حالا در مصاحبه ای نپرسیده باشند و حالا بخواهی به آن پاسخ بدهی؟

چیزی به ذهنم نمی رسد…

* یک چیز در مورد رها اعتمادی که مردم آن را نمی دانند؟

نمیدانم!

* حرف یا ترانه ی آخر رها اعتمادی برای ما؟ لطفا یک جمله ی یادگاری در سایت “من، یک هوادار گوگوش” برایمان بنویس…

به امید دیدار در ایرانی آزاد… و شب آواز خانم گوگوش در آن سرزمین که هوادارانش منتظر دیدار او در آنجا هستند…

رها

لطفا از انتشار این گفتگوی اختصاصی در سایت ها و وبلاگ ها بدون آوردن آدرس سایت “من، یک هوادار گوگوش” خودداری کنید.