در کتاب فروشی چشمم به کتاب “تصنیفها، ترانه ها و سرودهای ایران زمین” از “سعید مشکین قلم” می افتد.  فهرست اعلام را باز می کنم، به دنبال نشانی از گوگوش… خیلی زود چشمم نام “فائقه آتشین” را پیدا می کند… کتاب را می خرم و می آیم بیرون… در تاکسی که نشسته ام صفحه می زنم تا می رسم به ترانه ای آشنا…

آن بالا نوشته:

“قصه ی دو ماهی”

خواننده: فائقه آتشین * شعر: شهیار قنبری * آهنگ: بابک افشار * تنظیم: واروژان                  

 

ترانه را از حفظم، خیلی زود می روم سراغ پاورقی…

 صحبت های شهیار قنبری در مورد این ترانه، از کتاب او، “دریا در من” برداشت شده… مشغول خواندن می شوم:

 

 

  قصه ی دو ماهی، سرآغاز ترانه ی نوین ایران است. میلاد من است. بند ناف ترانه ی من اینچنین بریده می شود!...

 کمپانی، قصه ی دو ماهی را باور ندارد.  من و بابک می گوییم “اگر کار با شکست رو به رو شد، خسارت تان را به گردن می گیریم”

شاعران بزرگ، همه قصه ی دو ماهی را باور دارند.

هوشنگ ابتهاج (سایه)، غزلسرای ناب به من می گوید: “شاملو این ترانه را بسیار دوست می دارد”

سایه می گوید: مصرع “دلش آتیش بگیره” را “دل شادیش بگیره” می شنیدم.

می گویم: “زیباتر است!”

یادم باشد برای دل شاعر، از این پس چنین بخوانم…

 

 

  به خانه که می رسم، از میان صفحه گرام هایی که به زحمت جمع کرده م، “قصه ی دو ماهی” را پیدا می کنم…

به پشت جلد صفحه گرام خیره می شوم -که ترانه با خط خوش شهیار نوشته شده-

مدت ها خیره می شوم… و در خیال می شوم یکی از آن دو ماهی!…

 

پی نوشت:

-  متن ترانه را که خواندم، دیدم “ای خدا کاری نکن”، به اشتباه “ای خدا کاری بکن” چاپ شده:

-  در کتاب بیشتر دقیق می شوم، کتاب خوبی است، اما حیف که غلط زیاد دارد!… فکر می کنم باید بعدا با ناشر آن تماس بگیرم…

 

-    نوشته از امین ع

-    با سپاس از فرازمهر

   توضیح: این نوشته، به بیان نظر استاد شهیار قنبری پرداخته.  در مورد آغاز ترانه ی نوین نظرات مختلفی وجود دارد و قصد ما داوری در مورد آنها نیست. برخی صاحب نظران معتقدند نمی توان یک ترانه ی بخصوص را نقطه ی آغاز ترانه ی نوین دانست، چون ترانه ی نوین زاده ی یک حرکت است.  اما، در این که “قصه ی دو ماهی” نقطه ی عطفی در ترانه های شهیار قنبری هست، شکی نیست.

از گوشه و کنار

“عشق یعنی همه چیز” یک کار به یاد ماندنی از گوگوش -با ترانه ای از شهیار قنبری- است. -که ماندگار شدن ویدئوی آن، تا حد زیادی مدیون فکر و ایده ی بسیار زیبای کارگردان هنرمند، الک کارتیو است.

در این ویدئو، به صورت خلاصه و مفید قسمتی از زندگی ناامیدانه ی سه فرد (که نماینده ی سه نسل هستند) به تصویر کشیده شده.  هر سه نفر -بنا به روحیات و اولویت های سنی خود- دغدغه هایی اساسی برای خود متصور هستند و در سه نقطه ی متفاوت و جدا از هم، با مشکلات شخصی خود ناامیدانه زندگی می کنند!

ادامه مطلب…

از گوشه و کنار