من، تو و گوگوش
پخش تلویزیون “من و تو 1” به زودی شروع خواهد شد
و در برنامه ی جذاب “گوگوش موزیک آکادمی“، گوگوش به کشف استعدادهای خوانندگی می پردازد…
منتظر خبرهای بیشتر باشید…
پخش تلویزیون “من و تو 1” به زودی شروع خواهد شد
و در برنامه ی جذاب “گوگوش موزیک آکادمی“، گوگوش به کشف استعدادهای خوانندگی می پردازد…
منتظر خبرهای بیشتر باشید…
بعد از انتشار آهنگ آبی در آلبوم “حجم سبز”،
تصمیم گرفتم با یک نوشته، از ویدئوی این آهنگ -که دو سال پیش تر الک کارتیو آن را ضبط کرد- یاد کنم…
گوگوش در سال 2002 به همراه بابک امینی “آبی” را در استودیویی در شهر تورنتو ضبط کرد
اما در هیچ آلبومی منتشر نشده بود.
و امروز “آبی” را در آلبوم “حجم سبز” می شنویم…
و عاشق می شویم، با این ترانه های سبز و آبی دوست داشتنی!
“آبی، نمایش لحظه ایست که عشق مانند مهره های دومینو فرو می پاشد
و از نو ساخته می شود…”
ویدئو با نمایش یک دیوار شروع می شود که تصویر شیاطین روی آن نقاشی شده. سپس دوربین از چند زاویه ی مختلف تعدادی “دومینو” را نشان می دهد…
از پشت دومینوها، سایه ای را می بینیم که آرام نزدیک می شود (اولین بار نمی دانیم که او گوگوش است)
و همزمان، کارگردان صحنه ها و ماجرای دیگری را پیش می برد… دو نفر را می بینیم از دو نژاد مختلف (یکی نژاد سفید و دیگری سیاه) که با دست ها و پاهای قرمز رنگ (به رنگ خون) می دوند… تا اینکه جلوی همان دیوار -با تصویر شیاطین- به هم می رسند و تنه شان به هم برخورد می کند…
یکی لباسی به رنگ سفید و دیگری پیراهنِ مشکی پوشیده است… که این نمادی آشکار است از تقابلِ خیر و شر.
در این لحظه -و درست همزمان با آغازِ اجرای گوگوش- انگشتی که با رنگِ آبی رنگ آمیزی شده ضربه ی آرامی به اولین دومینو می زند… دومینوها یک به یک با هم برخورد می کنند و می ریزند…
به نام آفریدگار صدا، روشنایی و عشق…
- این نوشته در تاریخ بیستم اسفند با نوشته ای از سیروس کردونی به روز رسانی شد.
* در “ادامه مطلب” بخوانید.
موزیک ویدئوی جدید گوگوش، در هشتم مارس -برابر با هفدهم اسفند-، روز جهانی زن از تلویزیون ها و سایت های اینترنتی پخش شد…
کاری که با جنجالِ بیشتری رو به رو شد. شاید چون پس از سی و یک سال ترانه ای از “اردلان سرفراز” را با صدای گوگوش می شنیدیم… شاید هم به خاطر موسیقیِ نوِ آن، که کاری ست از فرید زولاند…
جدا از اینها، یک دلیلِ این سر و صدا ویدئویی بود که -خوب یا بد، ضعیف یا قوی- به معنیِ واقعی کلمه “متفاوت” بود… تصویری از سیاره ای دیگر!…
این نوآوری یکی از نکات مثبت ویدئو است که تقریبا همه در موردش هم نظر هستند. حتی آنها که مجموعا کار را دوست نداشتند، نو بودن موضوع را انکار نمی کنند. این نوآوری در حرکات و بازیگری گوگوش هم به چشم می خورد… بازی سحرانگیز چشم ها… با حالتی که در ویدئوهای دیگرِ گوگوش ندیده بودیم…
اما نکته ای که خیلی ها از آن به عنوان نقطه ی ضعف ویدئو یاد می کنند “جلوه های ویژه” است… که به قولِ بیشترِ هوادارانِ گوگوش: “می توانست خیلی بهتر از این باشد”…
اما یکی از هواداران گوگوش، ریزبینانه به نکات قابل توجهی در ویدئوی “سزاوار” اشاره می کند… او که داستانِ آفرینش را در این ویدئو دیده، به گذر از هفت آسمان (اعتقاد به هفت طبقه بودنِ آسمان) در ابتدای ویدئو اشاره می کند، پیش از آن که تصویر روی گوگوش ثابت شود.
و گوگوش با یک لباس مشکی و پوشیده نشسته است… ستاره ها آرام بالا می آید و اجرا شروع می شود… به صورتِ گوگوش -که چشمانش را بسته- نزدیک می شویم…
مژده رسید که ویدئوی جدید گوگوش در روز هفدهم اسفند به مناسبت روز زن منتشر خواهد شد…
این آهنگ از آلبوم جدید گوگوش -به نام “حجم سبز”- است…
که این آلبوم هم همین روزها(!) راهی بازار خواهد شد…
گوگوش به همراه الک کارتیو
در پشت صحنهی ضبط ویدئویی به یادماندنی:
” عشق یعنی همهچیـز “
ساعتی پیش ترانه سرای بزرگ ایران زمین، استاد اردلان سرفراز در گفتگو با تلویزیون فارسی صدای امریکا حاضر شد…
اردلان سرفراز در ابتدای برنامه به هیجانش از صحبت با مردم ایران اشاره کرد:
“باور کنید صدای قلب خودم رو به رسایی در گوشم می شنوم!…”
او از احساس همکاری دوباره اش با گوگوش گفت:
“من، وقتی برای اولین بار پس از مدت ها صدای گوگوش را پای تلفن شنیدم، هر دو به گریه افتادیم…”
او همچنین به تداوم همکاری اش با گوگوش و فرید زولاند برای تهیه ی آلبوم های بعدی اشاره کرد…
و از استعدادهای جوان در عرصه ی ترانه سرایی سخن گفت.
دوباره سپید پوش شدی عروس…
انار به گونه هایت سرخاب می کنم
من طعم ترش انار چاک خورده را
همچون عسل به کام تو آب می کنم
من غبطه می خورم به این شب سیاه
وقتی که تن به نقره کوبِ صبح نمی دهد
من سبز می شوم تا صبح زیر ماه
وقتی که شب به صبح رخصت نمی دهد
امشب که سفره سرخ و شب سیاه و زمین هم عروس شد
من شعر خواندم و گریه کردم و مادر عبوس شد
امشب به خوابِ من بیا که شب بی تو مردنیست
یلدای من تویی، انار با تو خوردنیست
این شعر زیبا را چند روز پیش در “شاسوسا”، وبلاگ آقای عادل قربانی خواندم، تصمیم گرفتم در این شب زیبای جشن ایرانی یلدا آن را در این صفحه منتشر کنم.
یلدا را به همه ی شما تبریک می گم… و آفتاب را برای سرزمین اهورایی ایران آرزو می کنم…
در ضمن، از HPF studio، آقای علیرضا قدردانی می کنم که تصویر بالای صفحه ی سایت را -که امشب تغییر کرد- برای ما طراحی کرده اند.
یکی بود، یکی نبود،
زیر گنبد کبود
به غریب آشنا نشسته بود…
امین ع – وبسایت ”من، یک هوادار گوگوش”