سیروس کردونی ششم بهمن 1355 در تهران به دنیا آمد. ده ساله بود که همراه خانواده اش به کشور سوئد مهاجرت کرد.

در دوره ی دبیرستان، یک سال را به عنوان دانشجوی مهمان در ایالت کنتاکی گذراند و دوباره به سوئد برگشت.

سیروس در جستجوی “چیزی که برای آن خلق شده بود” تصمیم گرفت بیشتر سفر کند. بعد از چندین سفر به کشورهای اروپایی، در کالج سنتا مونیکا (در ایالت کالیفرنیا) در رشته ی سینما مشغول به تحصیل شد.

پاییز 1998، وقتی اولین کلاس عکاسی را در کالج می گذراند، حس کرد هدفش را پیدا کرده… همان زمان متوجه علاقه اش به طراحی گرافیکی نیز شد و سومین نیم سال تحصیلی اش را در حالی گذراند که در یک استودیو به عنوان عکاس و گرافیست مشغول به کار بود. سال 2000 در یک مسابقه ی عکاسی در شهر لس آنجلس اول شد. سپس در یک برنامه ی تلویزیونی به کار تدوین مشغول شد… و امروز، سیروس کردونی جوان، کارگردان خلاقی است که تجربه ی ساختن موزیک ویدئو برای بزرگ ترین چهره های هنری ایرانی را دارد.

*  سیروس کردونی از نگاه خودش کیست؟

خوب… تا امروز کسی این سوال رو از من نپرسیده بود!

از دید خودم، فردی هستم علاقه مند به یادگیری و کسب تجربه های تازه، امتحان کارهای جدید.

دوست دارم شکستن مرزها رو آزمایش کنم…

و بیشتر از چیزی که بشه بیانش کرد عاشق ایران و ایرانی بودن هستم.

*  چطور شد که سیروس کردونی تصمیم گرفت به عنوان کارگردان موزیک ویدئو فعالیت کند؟

اولین قدم برای رسیدن به این هدف را چه وقت و چطور برداشتی؟

راستش رو بخواهی، من هیچ وقت چنین تصمیمی نداشتم. سال 1999 عکاسی و طراحی گرافیکی رو شروع کردم، بیشتر برای هنرمندان ایرانی.

دوست داشتم که تدوین ویدئو رو یاد بگیرم… برای همین همراه یکی از دوستانم کار روی یکی از برنامه های تلویزیون “تماشا” رو آغاز کردم. که تمرین خوبی بود برای کار تدوین.

بعد از زلزله ی بم، شهرام کاشانی –که آن زمان با او هم کار می کردم- از من پرسید که آیا کار ویدئویی هم می کنم یا نه…

خلاصه،  ما شبانه نیم ساعت فیلم برداری کردیم و حدود چهار ساعت تدوین، که فردای آن روز ویدئوی “بی گناه” پخش شد.

بعد از آن، با خانم سپیده مدلی کوتاهی رو کار کردم که باعث شد عده ی زیادی از هنرمندان برای ساختن تبلیغات با من تماس بگیرند.

و چند سال گذشت تا من تصمیم گرفتم به صورت حرفه ای این کار رو ادامه دهم…

*  به خاطر داری پرهزینه ترین موزیک ویدئویی که تا امروز ساخته ای کدام است؟

بهترینش –از دید خودت- چطور؟!

ترجیح می دهم که جواب این سوال را ندهم…

ولی بهترین ایده های من هیچ وقت فیلم برداری نشده.  ترس هنرمندان از ایده های نو و عدم تمایل من به سانسور باعث شده که این ایده ها هیچ وقت جلوی دوربین نرود. یک ایده ی سمبلیک سیاسی-اجتماعی ممکنه با کوچک ترین تغییری یک معنای دیگری بگیره…

*  معمولا در آرایش و لباسی که هنرمند برای ویدئو می پوشد دخالت داری یا هنرمند به تنهایی تصمیم گیرنده هست؟ -به ویژه ویدئوهایی مثل “گریه کنم یا نکنم” که هماهنگ بودن  لباس و آرایش  با  دکور  اهمیت خاص تری دارد-

ویدئوی خوب ویدئویی هست که قبل از فیلم برداری، تمام جزئیاتش در ذهن تصور بشه.

اصولا در مورد انتخاب لباس صحبت هایی می شه.

برای بعضی ویدئوها، برای این که حس درست تری در ویدئو قرار بگیره، دقت بیشتری روی انتخاب لباس و آرایش می شه.

و اما دکور…  من خودم علاقه ی زیادی به طراحی صحنه دارم.

مثلا برای ویدئوی “گریه کنم یا نکنم” از خانم گوگوش، دو روز تمام مشغول ساختن دکور در استودیو بودیم…

*  همکاری با بازیگر قدرتمندی همچون خانم گوگوش چه حس و حالی دارد؟

احساس خیلی خوبیه که آدم با بهترین آرتیستی که ایران به خودش دیده همکاری کنه

ولی قرار گرفتن رو به روی چنین هنرمندی، مسئولیت رو بیشتر می کنه.

*  شنیده ام طراحی دکور کنسرت خانم گوگوش در لس آنجلس هم به عهده ی شما بوده…

بله، علاوه بر تهیه ی تبلیغات کنسرت، مسئولیت دکور صحنه و نور و سایر جلوه های شب برنامه دست من بود.

آشنایی قبلی محدودی در این رابطه داشتم، ولی نه به بزرگی کنسرتی با بیش از هفت هزار تماشاچی!

برنامه خیلی زیبا اجرا شد…

*  تا امروز پنج موزیک ویدئو برای خانم گوگوش ساخته ای…  آیا تصمیم در مورد موضوع ویدئو و… آزادانه با خودت بود؟ یا محدودیت هایی برایت تعریف شده بود؟

خوشبختانه من در انتخاب سوژه ی این ویدئوها کاملا آزاد بودم.

ولی همیشه با خود خانم گوگوش و تیمی که با او همکاری می کنند همفکری می کنیم.

من شخصا دیدگاه خانم گوگوش به کارهای هنری رو خیلی دوست دارم. به نظرم ایشون خیلی مدرن و شیک فکر می کنند.

*  می گویند برای عجله در آماده کردن موزیک ویدئوی “من همون ایرانم”، از ضبط بعضی صحنه ها که در نظر داشته ای صرف نظر شده… درست است؟ چه صحنه هایی؟ اگر ممکن است در این مورد توضیح بده…

ویدئوی “من همون ایرانم” با سرعت زیادی تهیه شد. طرح ایده، تهیه، فیلم برداری و تدوین مجموعا کمتر از چهار روز زمان برد. دوست داشتم برای طرح سوژه ی این ویدئو زمان بیشتری داشتم. البته صحنه ای هم فیلم برداری کردم که در ویدئو مصرف نکردم.

*  هواداران خانم گوگوش علاقه مندند کارگردان فرصت بازی با اجزای صورت را بیشتر به این هنرمند بدهد و تصمیم برای حالت اجرا به عهده ی خودشان باشد تا کارها طبیعی تر شود. تا چه میزان با این تئوری موافقی و سعی کرده ای به آن عمل کنی؟ مثلا ممکن است که -اگر آهنگی را مناسب دیدی-، یکی از ویدئوهای خانم گوگوش را –در آینده- با یک شات (و بدون کات کردن) ضبط کنی؟

بله، خود من هم دوست دارم که بیشتر از هنر بازیگری خانم گوگوش برای تصویرها بهره بگیرم.

ولی فقط امروز این احساس راحتی را دارم که بتوانم این کار را انجام دهم…

به شرطی که ترانه و ملودی هم این امکان را بدهد، حتما.

*  نام آخرین فیلمی که در سینما دیدی و کاملا راضی از سالن بیرون آمدی چه بود؟

زیاد سینما نمی روم. در خانه می شود توجه بیشتری به فیلم داد.

ولی همراه دو نفر از دوستانم فیلم Hang over را دیدم که خیلی خنده دار بود.

اما اصولا طرفدار فیلم های کمدی نیستم.

*  زیباترین موزیک ویدئویی که دیده ای؟ (موزیک ویدئوی محبوبت از کارگردان های دیگر)

موزیک ویدئوی مورد علاقه ی خاصی ندارم. چون زیاد تلویزیون تماشا نمی کنم. ولی ویدئوهای

Marlyn Manson    و  Nice inch nails  رو دوست دارم.

*  یک موزیک ویدئو تا چه میزان در موفقیت و محبوبیت یا عدم موفقیت یک آهنگ موثر است؟

تا شش هفت سال پیش خیلی کمتر از امروز موثر بود. امروز در جامعه ی ایرانی، خیلی زیاد.

این روزها خیلی ها معروف می شوند اما محبوبیت چندانی ندارند.

از وقتی که ضبط و فیلم برداری و تدوین دیجیتال شده، با خرج خیلی کمتر می شود موزیک و موزیک ویدئو تهیه و تولید کرد. که بسیاری از اونها فقط برای تلف کردن وقت است و حرفی برای گفتن ندارند.

*  بهترین لحظات زندگی سیروس وقتی است که…

لحظات تنهایی…

روزهای سرد و بارانی…

روزی که تلفن زنگ نزند

روزی که خیابون خالیه!

*  خوشبختی یعنی…

یعنی…  یعنی از زندگی راضی بودن… سلامتی… وجدان آسوده

*  احساست نسبت به کلمات زیر چیست؟ (لطفا با اولین واژه یا عبارتی که به ذهنت آمد پاسخ بده)

- دوربین وسیله ای که می شه با اون دروغ یا حقیقت رو به مردم فروخت

- زوم وارد شدن به حریم شخصی

- عکس کادربندی، نورپردازی، حس

- موسیقی احساسات، انرژی روحی

- تاریکی آرامش… قصه های ناگفته

- تنهایی آرامش… وقتی که می شه فکر کرد…

- وحشت ترس بی دلیل، قاتل افکار

- همسر …نمی دانم!

- جادو دنیای ناآشنا

- ساعت ازش نفرت دارم!

- استودیو می تونه هرجا باشه…

- جان لندیس جان لندیس؟!؟!؟!

*  سوالی هست که دوست داشتی پرسیده شود و تا حالا در مصاحبه ای نپرسیده باشند و حالا بخواهی به آن پاسخ دهی؟

یک سوالی هست که خیلی هنرمندها از من می پرسند. و اون این که چرا اینقدر کم ویدئو تولید می کنم.

دلیلش اینه که کارهای خوب کمی تولید می شه.

و من هیچ علاقه ای به ساختن ویدئوهای رقصی ندارم.

البته به تازگی دو-سه ویدئوی شاد همراه با رقص درست کرده ام. ولی دوباره متوجه شدم که از ساختن آنها لذتی نمی برم…   و به احتمال زیاد، در آینده کمتر از حالا ویدئو خواهم ساخت.

* یک چیز در مورد سیروس که مردم آن را نمی دانند؟

نمی دانم!

… من در سه نمایش تئاتر بازی کرده ام. با مرحوم میری، آقای مرتضی عقیلی، آقای هوتن، خانم شهناز تهرانی و خانم بدری همت یار.

*  حرف یا تصویر آخر سیروس برای ما؟ یک یادگاری…

امیدوارم روزی بشود که در ایران مشغول به کار بشم… همین!

لطفا از انتشار این گفتگوی اختصاصی -و عکس های ضمیمه- در سایت ها و وبلاگ ها خودداری کنید

???? مصاحبه ها, گفتگو ها