به یاد نخستین ردپای خاطره – یکم فروردین 1388
تور کنسرت های “ردپای خاطره” (The “Memory lane” tour) اول فروردین 1388 (March 21th – 2009) با شب آوازی رویایی در سالن ”Paramount theatre” -اکلند / ایالت کالیفرنیا- آغاز شد.
قسمت اول شب آواز
برنامه پس از خوش آمد گویی و تبریک سال نو با اجرای “قصه ی دو ماهی” شروع شد.
از آنجا که در این تور فقط آهنگ های خاطره انگیز قدیمی اجرا می شود، گوگوش این ترانه و بعضی ترانه های قدیمی دیگر و همچنین دو مدلی را برای نخستین بار به صورت زنده اجرا کرد.
چیزی که به زیبایی و خاطره انگیز بودن این شب آواز می افزود عکس های قدیمی گوگوش بود که ضمن اجرای ترانه ها گاه به گاه از اسکرین ها نمایش داده می شد…
پس از “قصه ی دو ماهی”، برنامه با اجرای “ساحل و دریا” ادامه پیدا کرد.
پس از آن یک مدلی زیبا و شاد از آهنگ های “نمیاد”، “می دونم یه روز میای” و “سکه ی خورشید” -برای نخستین بار- اجرا و با تشویق زیاد جمعیت رو به رو شد.
سپس گوگوش یک مدلی تازه ی دیگر از سه جاودانه ی قدیمی (“گاهی خنده گاهی گریه”، “دیگه اشکم واسه من ناز می کنه” و “همخونه”) خواند. گوگوش در حین اجرای این مدلی اشک در چشمانش جمع شده بود…
در بخش اول این کنسرت، به ترتیب “من و گنجشک های خونه”، “مخلوق”، “گل بی گلدون”، “دریایی”، “من آمده ام” و یک مدلی (از “هجرت”، “دو پنجره”، “باور کن”، “اون منم” و “حرف”) اجرا شد و سپس ”پل” همه را به معصومیت خواب عشق مهمان کرد…
گوگوش در بین اجراها لطیفه هم تعریف می کرد و حال و هوای خوبی به بیننده ها می داد…
در پایان این بخش، گوگوش با اجرای پرقدرت “کویر” و فریادهای “خدایا، خدایا…” -که طنین شگفت انگیزی در فضای سالن به راه انداخته بود- برای لحظاتی صحنه را ترک کرد…
قسمت دوم شب آواز
با نواخته شدن اورتور “طلاق” و تشویق مردم، گوگوش با لباس مشکی زیبایی به صحنه بازگشت…
پس از اجرای “طلاق”، گوگوش با آهنگ های عاشقانه ی “خوابم یا بیدارم” و “ماه پیشونی” از زنده یاد واروژان همه را به سفر گذشته برد و اشک های بسیاری روانه ساخت… چشم ها خیره از حیرت و عشق به بانوی روی صحنه بود…
“مدلی همصدا” (“همسفر”، “غریب آشنا”، “من و تو”، “کوه” و “بمون تا بمونم”) با رقص و حرکات شیرین خاص گوگوش بینندگان را مسحور کرد…
و پس از آن دو کار تکرار ناشدنی در موسیقی ایران، “مرداب” و “مرهم”…
ترانه ی ترکی “سکینه دایقزی” با رقص آذری اجرا شد. و دوباره جاودانه های “پرسش”، “وقتشه”، “کولی”، “جاده” و “پیشکش”.
و در آخر٬ برنامه با اجرای “خلوت” به پایان رسید.
لحظه ای بعد تنها خلوت صحنه باقی مانده بود…
با ردپایی از یک خاطره در ذهن عاشقان دیروز و امروز
و این نخستین ردپای یک خاطره بود…
ردپایی که هرگز از خاطر نخواهد رفت…



گوگوش مونالیزای ایران
تشکر میکنم ازتون که اینقدر زیبا کنسرت گوگوش رو در ذهن ما تصویر سازی کردید. موفق باشید